Heftige gevoelens

fotoangstboos

Omgaan met heftige gevoelens.

Gebeurtenissen, herinneringen, gedachten zijn meestal aanleiding voor heftige gevoelens zoals boosheid, angst, frustratie, faalgevoelens, irritatie, schaamte enz. Deze gevoelens hebben direct hun invloed op ons lichaam. Spanning in de spieren, stress- en onrustgevoelens in de buik, of elders in het lichaam, het gevoel te kunnen ontploffen, nervositeit, trillen, huilen enzovoort. Deze gevoelens zijn niet fijn en we willen ze niet. We proberen ze niet te voelen en drukken ze vaak zo snel mogelijk weg, ontkennen ze ( voor anderen of voor onszelf) , of “vallen er helemaal mee samen” en hebben er geen controle meer over. Deze manieren komen voort uit wat we hebben geleerd ooit door wat werkte om het niet te voelen. Dat gaat nu automatisch en onbewust.
We hebben allerlei ( automatische) truukjes om ze niet te voelen: Onszelf afleiden door bijvoorbeeld veel tv te kijken, heel hard te gaan werken; we dempen het gevoel door te roken en / of te drinken, drugs te gebruiken, of gaan naar de huisarts voor kalmerende middelen, slaapmedicijnen enz.
Dit kun je allemaal zien als een soort “verzet” tegen deze heftige  gevoelens.
Je kunt het vergelijken met het onder water proberen te houden van een bal. Dat kost veel moeite en aandacht. Je moet er de hele tijd op letten en je voelt de druk van de bal onder je hand om boven het water uit te schieten. Als je dan even niet oplet schiet de bal dan toch onder je hand vandaan met een noodgang omhoog. Je hebt er geen controle meer over en de bal gaat zijn eigen weg, als een explosie. Dat zie je het sterkst bij heftige gevoelens zoals boosheid. Boosheid kan explosief zijn. Maar ook angst kan je op die manier  “bevangen”.
Hoe kun je leren daar anders mee om te gaan?
Door  allereerst het gevoel te herkennen. Boosheid en angst herkennen we meestal  wel, maar proberen we zo snel mogelijk weg te drukken. In plaats van het gevoel weg te drukken kun je je bewust worden van het gevoel, erkennen dat het er is, het gevoel toe te laten, zonder er iets mee te doen en er “naar te kijken”. Ik zeg vaak: “ga er maar bij zitten en breng je aandacht naar binnen, naar je lichaam. Wat voel je? Waar in je lichaam voel je dat?”. Het duurt soms een tijdje voordat je dat kunt, maar zolang je jezelf niet afleidt en zo het gevoel wegdrukt zal het langzaam afnemen in heftigheid. Alsof de bal langzaam op het water gaat drijven en wegdobberen. Je kunt proberen  dus zo lang je kunt “erbij te blijven”, het te voelen. Uiteindelijk kun je misschien accepteren dat het gevoel er is en doordat je er niet van weggegaan bent kun je kijken hoe je op dat moment het beste kunt reageren, hoe je er mee om wilt gaan. Of je actie onderneemt of juist niet. Je hebt dan èn het gevoel toegelaten èn een beetje afstand tussen jouw automatische reactiepatroon en het heftige gevoel gezet. Je hebt niet automatisch en onbewust gereageerd, maar juist bewust en weloverwogen. Je hebt het gevoel met aandacht beantwoord.

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s