Toestaan van nare en vervelende gevoelens

 

 

 

Toestaan van nare en vervelende gevoelens.

Veel mensen hebben moeite met het toelaten van heftige of vervelende gevoelens. Dat is goed voor te stellen. Het gaat immers om gevoelens die je liever niet voelt. De oefening Toestaan wat er is kan hier goed bij helpen. Deze oefening is er voor om ze toch te leren toestaan. Ze zijn er immers. Frustratie, boosheid, onmacht enz. Het kost veel energie om die gevoelens te negeren of te onderdrukken. Ze komen dan soms met grote vaart op momenten dat het niet uitkomt en soms zelfs op een heftige manier waar we veel last van kunnen hebben. Als voorbeeld kun je heftige gevoelens voelen over iets wat gebeurd is op je werk. Boosheid, frustratie of gevoelens van onmacht, teleurstelling. Doordat je die gevoelens vervelend vindt kan het zijn dat je je “vermant” en de gevoelens wegdrukt of jezelf afleidt om het niet te voelen. Je voelt dus ook niet wat er in je lichaam gebeurt n.a.v. die gebeurtenis. Je kunt daardoor leter bv. hoofdpijn krijgen. Dat lijkt dan niets met elkaar te maken te hebben. Die hoofdpijn is misschien wel een uiting van je onderdrukte spanning over de gebeurtenis. Door gevoelens als spanning toe te laten, er naar toe te gaan en te voelen wat er precies in je lichaam gebeurt maakt dat je al met een afstandje naar die gevoelens kan kijken i.p.v. ze weg te drukken ( wat veel energie kost) . Daardoor word je minder meegenomen door gedachten erover, door gevoelens en reageer je minder vanuit je automatisme. Dus als je je boos en verdrietig voelt, probeer dan eens te kijken waar je dat in je lichaam voelt, wat er gebeurt als je er zo met je aandacht bij bent: verandert het? Wordt het meer of minder? Waar zit het precies?

TOELATEN ( van gevoelens)

Naar:

LOSLATEN ( van verzet)

Toestaan wat er is gaat over durven kijken naar je gevoelens, ze ahw in de ogen zien, voelen wat er in je lichaam gebeurt en dan na een aantal keren merken dat de spanning , de heftigheid vermindert. Het is een vorm van exposure, jezelf blootstellen aan die gevoelens met als doel dat ze minder heftig worden; ze worden a.h.w. opgeslagen in je lange termijn geheugen en zijn minder “aanwezig” in je dagelijkse heden. Dat klinkt natuurlijk allemaal heel mooi, maar het vergt oefening. Hoe vaker je leert je gevoelens toe te staan en te voelen, hoe makkelijker je bewust kan kiezen hoe je eigenlijk op die gebeurtenis of situatie wilt reageren. Zo voorkom je dat je steeds in je eigen valkuil stapt en automatisch reageert.  Een mooi gedicht van Portia Nelsonhierover is deze:

Autobiografie in 5 korte hoofdstukjes

I Ik loop langs de straat.
Er is een diepe kuil in het trottoir.
Ik val er in.
Ik ben verloren…ik ben hulpeloos.
Het is niet mijn schuld.
Het duurt een eeuwigheid om eruit te komen.

II Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir.
Ik doe alsof ik die niet zie
Ik val er weer in
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plaats ben.
Maar het is niet mijn schuld.
Het duurt nog steeds lang om eruit te komen.

III Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir.
Ik zie dat die er is.
Maar ik val er toch in… het is een gewoonte
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Het is mijn eigen schuld
Ik klim er direct uit.

IV Ik loop langs dezelfde straat
Er is een diepe kuil in het trottoir.
Ik loop er omheen.

V Ik loop langs een andere straat.

 

 

 

Gepubliceerd door Mindfulness Inspiratie en Meditatie

In mijn dagelijkse werkomgeving als systeemtherapeut kom ik o.a. mensen tegen die zelf of heel dichtbij te maken hebben met kanker en daardoor angstig zijn geworden, somber, ernstig en /of langdurig vermoeid. Maar ook zonder een ziekte als kanker kunnen mensen erg last hebben van langdurige stress, vermoeid zijn van alle ballen in de lucht moeten houden, oordelende gedachten over zichzelf hebben, de lat erg hoog leggen, onzeker zijn, angst om te falen enz. Een aantal jaren geleden heb ik de basisopleiding tot mindfulnessstrainer gevolgd en sindsdien geef ik zowel in de groep als individueel training in mindfulness. Ik heb meegewerkt als trainer bij het onderzoek Bemind, waar ik zowel groepstraining gaf als individueel onlinetraining. Mindfulness kwam in mijn leven naast yoga en mediteren om meer rust te brengen in mijn eigen leven en te leren meer in het nu te zijn; minder mee te gaan in de waan van de dag en te kunnen kiezen om op z´n tijd een gezonde afstand te nemen van het hectische leven, zonder te moeten afzonderen. Bewust omgaan met wat zich aandient zonder oordelen en schuldgevoelens. Deze methode en visie heeft zich doorgezet in mijn therapeutschap. Ik schrijf graag en daarom ook deze blog. In de onlinetherapie Minder Moe van het instituut waar ik de meeste uren in de week werk zitten veel elementen uit de mindfulnesstraining. Ik schrijf in feedback veel aan cliënten en dat zijn soms in mijn ogen zulke waardevolle stukken die voor veel andere mensen, die niet ziek zijn ook helpend kunnen zijn; dat ik vaak een stukje daarvan herschrijf voor deze blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: